Jeśli masz kredyt związany z CHF (albo inną walutą obcą) i chcesz ograniczyć wpływ kursu na ratę oraz saldo, mogłeś usłyszeć o dwóch hasłach jakimi są: odfrankowienie i przewalutowanie. Brzmią podobnie, ale w praktyce chodzi o różne warianty “naprawienia” umowy, które mogą prowadzić do innych efektów finansowych i innego przebiegu sprawy.
W DRM Partners zaczynamy od analizy umowy i rozliczeń, bo w kredytach walutowych nie wygrywa się sloganem, tylko detalem w dokumentach. Najważniejsze jest dopasowanie strategii: czasem sensowniejsze jest odfrankowienie/przewalutowanie, a czasem unieważnienie - i dopiero liczby pokazują, co jest rozsądniejsze.
Najczęściej temat odfrankowienia/przewalutowania warto sprawdzić, jeśli Twoja umowa była indeksowana lub denominowana do waluty (najczęściej CHF) i w praktyce widzisz, że kurs wpływał na saldo oraz raty w sposób trudny do przewidzenia. To nie musi oznaczać, że “na pewno się da”, ale zwykle jest podstawą do analizy.
Sygnały, że to może być kierunek dla Ciebie:
Z drugiej strony, bywa tak, że odfrankowienie nie jest najlepszą ścieżką, gdy ktoś oczekuje jednego, prostego efektu bez liczenia rozliczeń. Tu naprawdę liczy się konstrukcja umowy i to, co już zostało spłacone.
Nasi specjaliści sprawdzają, czy w Twojej umowie znajdują się klauzule niedozwolone.
Po analizie przedstawiamy, jakie są realne możliwości unieważnienia Twojej umowy.
Podejmujemy próbę ugody lub kierujemy sprawę do sądu.
Nasi specjaliści mogą reprezentować Cię przed sądem lub przeprowadzić rozmowy z bankiem.
Po pozytywnym zakończeniu sprawy odzyskujesz pieniądze lub rozliczasz się z bankiem na nowych, korzystniejszych warunkach.
Odfrankowienie najczęściej kojarzy się z sytuacją, w której umowa “zostaje”, ale usuwa się z niej wadliwy mechanizm walutowy. W uproszczeniu: kredyt przestaje działać jak walutowy, a rozliczenia zaczynają wynikać z innej konstrukcji, zależnej od zapisów umowy i przyjętej strategii procesowej.
Przewalutowanie to pojęcie używane potocznie i bywa rozumiane jako “przestawienie” kredytu na PLN w taki sposób, żeby waluta przestała wpływać na saldo i raty. Nazwy bywają mieszane, dlatego w rozmowie warto sprecyzować, co dokładnie masz na myśli i jaki efekt chcesz osiągnąć: mniejszą ratę, stabilniejsze saldo, czy uporządkowanie całego mechanizmu umowy.
Najważniejsze: odfrankowienie/przewalutowanie to zwykle wariant, w którym celem jest “naprawa” umowy, a nie jej całkowite wywrócenie. To różni go od unieważnienia, gdzie spór prowadzi do rozliczenia i zamknięcia umowy jako nieważnej.
Wielu kredytobiorców zaczyna od pytania “co się bardziej opłaca”, ale to pytanie jest za szerokie bez policzenia scenariuszy. Unieważnienie może być korzystne w jednych przypadkach, a w innych bardziej logiczne będzie odfrankowienie/przewalutowanie, szczególnie gdy ktoś chce utrzymać ciągłość umowy, ale wyeliminować elementy, które powodowały nieprzewidywalność i nierównowagę.
Dobra praktyka jest prosta: analizujesz umowę, liczysz warianty, porównujesz konsekwencje w czasie i dopiero wtedy wybierasz kierunek. Właśnie to robimy na starcie - zamiast pchać wszystkich w jeden “modny” scenariusz.
Najczęściej ludzie chcą trzech rzeczy: żeby kurs waluty przestał rządzić ratą, żeby saldo przestało wyglądać jak “bez dna” i żeby sytuacja prawna była przewidywalna. To są sensowne cele, ale trzeba je przełożyć na konkretny wariant działania.
W zależności od umowy i historii spłaty, odfrankowienie/przewalutowanie może prowadzić do:
Z perspektywy klienta najważniejsze jest to, że nie bazujesz na obietnicach, tylko na porównaniu kilku scenariuszy. Bez liczb to tylko opinie.
Najpierw robimy krótką kwalifikację, żeby nie ciągnąć tematu, jeśli dokumenty nie dają podstaw do sensownego sporu. Oszczędza to czas i pozwala szybko podjąć decyzję, czy wchodzisz w temat głębiej.
Potem analizujemy umowę i dane spłaty: typ kredytu (indeksowany/denominowany), zasady przeliczeń, aneksy, ewentualne ugody, sposób informowania o ryzyku. Tu zwykle wychodzą różnice, które decydują o wyborze strategii.
Następnie dostajesz czytelne podsumowanie: jaki scenariusz ma sens, jakie są alternatywy (w tym unieważnienie), jakie są ryzyka i co jest potrzebne do kolejnego kroku. To jest moment decyzji, nie “ładny opis usługi”.
Jeśli idziemy dalej, dobieramy kancelarię partnerską do konkretnego przypadku i prowadzimy sprawę zgodnie z ustaloną strategią. Chodzi o dopasowanie, a nie o “jeden schemat dla wszystkich”.
Najczęściej potrzebujemy: umowy z załącznikami i regulaminem, aneksów, harmonogramu, historii spłat lub zaświadczeń z banku oraz dokumentów dotyczących zmian warunków. Im mniej braków, tym szybciej da się przejść od ogólników do konkretów.
Jeśli nie masz kompletu, to nie przekreśla sprawy. Zwykle da się uzupełnić braki, tylko warto to uwzględnić w czasie i kosztach przygotowania. Najgorsze jest działanie “na skróty” bez dokumentów.
Nie da się uczciwie obiecać terminu “do X miesięcy” dla każdego, bo wpływ ma obciążenie sądów, postawa banku i skomplikowanie rozliczeń. Da się natomiast uporządkować oczekiwania: kiedy widać pierwsze efekty, kiedy zapadają kluczowe decyzje i jakie czynniki spowalniają sprawę.
W kwestii kosztów ważne jest, żeby od początku było jasne, co obejmuje analiza, jakie są opłaty sądowe i jak wygląda model współpracy w dalszych etapach. Transparentność wygrywa z “super ofertą”, która po drodze rośnie o dodatkowe pozycje.
Oprócz spraw dotyczących kredytów walutowych oferujemy również pomoc w unieważnieniu umów opartych o WIBOR, uzyskaniu sankcji kredytu darmowego oraz w dochodzeniu roszczeń za zaniżone odszkodowania. Wspieramy klientów również w procesach upadłości konsumenckiej i restrukturyzacji firm oraz oferujemy profesjonalne doradztwo kredytowe.
